اين ضعيف با توجه بدانچه كه هم اكنون بصورت پانويس وحاشيه‌اى بر سخن « ابن الطقطقي ره » بعرض خوانندگان رسانيد در مقام مقايسه ملل با يكديگر در اين موضوع ، واندازه‌گيرى ميزان عنايت واهتمام هر يك از آن ملل به علم انساب نمىباشد ، ولى شك نيست كه در ميان اعراب پيش از اسلام نيز به ضبط انساب اعتناء خاصّى مبذول مىشده است . وآنچه از أدب واشعار جاهلي ، ويا از سنگ‌نبشته‌هاى مكشوفه بخطّ مسند حميري با اختلاف لغات ولهجات در دست است ، مؤيّد همين معنى است وبديهي است كه بسيارى از أنساب افراد وقبائل عرب جاهلي در ضمن همان اشعار آمده ، وتاكنون محفوظ مانده است . زيرا از آنجا كه در زندگانى بدوي عرب جاهلي « قبيله » بزرگترين واحد اجتماعي وسياسي محسوب مىشده است ، چنين لازم مىنموده كه افراد هر قبيله به مفاخر وسوابق وأسماء پدران ونياكان خود ودر جمله به « نسب » خويش آگاهى يابد ، وبا توجه به ندرت با سواد ونبودن كتاب در آن قوم تنها فقط شعر بود كه متكفّل اين مهم گشته ، وأهل هر قبيله نيز با توجّه به طبيعت خاصّ عربى صميم ، وقوّت حفظ شگفت انگيز خود همان اشعار را در خاطره‌ها محفوظ وزنده نگه مىداشتند . وهمواره بدينطريق اصالت نژادى وصحّت انساب خود را پاسدارى وبدان فخر ومباهات مىكردند ، واز اين

--> آمريكا ( در صورتيكه آن خاندان از قرن 19 ساكن ولايات مركزى وغربى شده باشند ) نيز تعيين مىكند . ( والعهدة عليهم )